تاریخچه فلزکاری در ایران:
از دوران باستان تا تکنولوژیهای نوین” :
تاریخچه فلزکاری در ایران: از دوران باستان تا تکنولوژیهای نوین فلز کاری به مفهوم استفاده از بار ورق های فلزی برای ساخت اشیاء هنری و صنعتی و ساخت قطعات مختلف، یکی از فرآیندهای پایهای صنعتی در تمدنهای باستانی ایران بود. این فرآیند تاثیر فراوانی بر روی فرهنگ و تمدن ایرانی داشته است و با توسعه فناوری، تغییراتی را در حوزههای اجتماعی، سیاسی و اقتصادی به دنبال داشته است. در دوران باستان، مردم ایران در صنعت فلزکاری به دو شیوه سنتی و سازمانیافته فعالیت میکردند.
در شیوه سنتی، فلزات به صورت دستی و با استفاده از ابزارهای ساده به شکلهای مختلف تبدیل میشدند. این روش را هنر فلز بندی گویند که در طول تاریخ باستان تا دوره زرتشتی و حتی پس از آن نیز مورد استفاده قرار گرفت. اما در دورهای که به آغاز دوره اسلامی میرسیم، تولید فلزات به شیوه سازمانیافته و با استفاده از کورههای گرمایی آهن و مس آغاز شد. به طوری که در دوره صفویه، تولید مس و آهن در ایران به یکی از مهمترین صنایع تبدیل شد. آذربایجان و خراسان، از جمله مناطق مهم تولید مس در ایران بودند. در دهه ۱۹۴۰، با ورود تولیدات صنعتی فلزکاری به ایران، فناوری های مدرن در حوزه فلزکاری نیز وارد کشور شد. بعد از دهه ۱۹۷۰، با توسعه صنایع سنگین و آغاز فرآیندهای صنعتی در ایران، صنعت فلزکاری نیز با سرعت رو به رشدی پایدار گرفت. امروزه، فلزکاری بهعنوان یکی از صنایع مهم و استراتژیک ایران، در سطح جهانی نیز مورد توجه قرار گرفته و از تکنولوژیهای نوین برای بهبود کیفیت تولید و افزایش بهرهوری استفاده میکند.
برش لیزری، پرس سه بعدی، روشهای پوششدهی فلزات و … از جمله تکنولوژیهایی هستند که در صنعت فلزکاری ایران نیز مورد استفاده قرار گرفتهاند. با این حال، همچنان بحثهایی در ارتباط با کیفیت و محصولات تولیدی، تلاش برای اصلاح فرآیندهای تولید و هزینههای بالای تولید، برای صنعت فلزکاری مطرح هستند. با این حال، با توجه به پتانسیلهای بالای این صنعت در ایران، بهطور خلاصه میتوان گفت که صنعت فلزکاری در ایران از دوران باستان شروع شده و تاکنون به شکلهای مختلف توسعه یافته است. همچنین، با استفاده از تکنولوژیهای نوین، همچنان میتوان به بهبود کیفیت و افزایش بهرهوری در این صنعت پرداخت.
